روزها

پایان

alayyam — Mon, 30 Jun 2008 17:29:18 GMT

من عاشق وبلاگ دکتر هلال بودم .

این رو روزی فهمیدم که آخرین پستش رو گذاشت .

من هم دو تا پست آخرش رو بر می دارم و این جا به عنوان آخرین پست این وبلاگ می ذارم .

کاش میشد همه چیز محو شود و دوباره یک جور دیگری ساخته شود...

از توجه پر مهر همگی شما سپاسگزارم

این وبلاگ تعطیل شد.

پایان

اعتماد!

alayyam — Sun, 29 Jun 2008 16:26:21 GMT

با روندی که در زندگی پیش گرفتم و حوادثی که در پی هم برای من پیش می آد فکر کنم بعد از یه مدت حتی به چشم های خودم هم نتونم اعتماد کنم !

این خیلی بده که احساس می کنم همه دو رو دارند . این که همه دروغ می گویند و ظاهرشون و حرف هاشون با مقاصد باطنیشون یکی نیست . با ادامه روند بی اعتماد سازی ! که من شاهدشم احتمالا از این به بعد در ارتباطاتم من فقط یه شنونده خواهم بود و هیچ وقت هیچ چیز رو باور نخواهم کرد مگر این که سند رسمی به دستم برسه مبنی بر تایید گفته ها ! بدتر این که من دفتر اسناد رسمی که ثبت احوالات دل رو بکنه نمی شناسم !

با این اوصاف زندگی با خودم رو ترجیح می دهم . لااقل تهدید به اخاذی نمی شم ! خدای من، من چی کشیدم تو 24 ساعت گذشته . چی کشیدم ؟ من رفتم بانک تا حق السکوت واریز کنم ! من ! لعنتی .

تحقیق

alayyam — Sat, 28 Jun 2008 17:20:50 GMT

دیروز رفتم خونه 209 . بله برون خواهرش بود . بعد از مراسم خواهرش هم اومد پیش ما . بنده خدا کلی استرس داره . بهش گفتم بپا سرما نخوری . تو این روزها به خاطر فشار زیاد استرس زیادی بهت وارد می شه ومقاومت سیستم ایمنی بدنت می آد پایین زود سرما می خوری مواظب باش. خیلی گرفته بود . همش به خاطر ازدواج های بدون عشقه . اولش این جوریه . یه مدت که بگذره بهش عادت کنه و احساس دوستی و عشق بینشون جوانه بزنه دیگه همه دنیا رو فقط مهدی می بینه ما که دیگه کشکیم صد سال بیاد تا شاید یادی از ما بکنه . خواهر کوچیکش می گفت من که ازدواج نمی کنم ! بهش گفتم صبر کن ! آدم از بیست ثانیه ی دیگه ی خودش هم خبر نداره !

امروز هم با 209 تو شرق تهران مثل سگ پا سوخته بودیم ! تا بعد از ظهر تو اون آفتاب هلاک شدم . بدتر این که با گوشی خواهرم عکس گرفتم . اصلا سیم رابطش تو بازار پیدا نمی شه . نوکیا 6555 . کسی می دونه من از کجا می تونم سیم رابطش رو پیدا کنم ؟

کف پام می سوزه از بس راه رفتم اما به این نتیجه رسیدم کار اداره و ساعت اداری کار کردن رو دوست ندارم !

روز زن

alayyam — Tue, 24 Jun 2008 14:47:20 GMT

امروز هر کی من رو دید گفت روزتون مبارک . من هم دیگه واقعا تعارف کم آورده بودم . تقریبا داشتم چرند تحویل می دادم .

از زن بودن راضی نیستم . به خاطر تمام تبعیض هایی که به این خاطر به من تحمیل شده . به خاطر شماره 2 بودن . راستش خسته شدم از بس خواستم تا لیاقت خودم رو ثابت کنم . هر چند موفق هم شدم اما آخرش این زن بودن همه کارهای من رو خراب می کنه . خیلی محدودیت دارم به خاطر جنسیتم . تو تمام زندگی ام سایه ی سنگین زن بودن رو حس کردم . با تمام وجودم . نمی دونم چه لحظاتی از این که زن بودم خوشحال شدم ؟ شاید روزهایی که پنچر کردم و سریع یه مرد پیدا شده تا کمکم کنه یا .. خوب چیزی یادم نمی آد . اگر تصادف کنم می گویند خوب زنه دیگه ! اگر اشتباه کنم می گویند زنه دیگه اگر کم بیارم می گویند زنه دیگه اگر هر مشکلی برام پیش بیاد می گویند زنه دیگه . اگر مردی به من متلک بندازه می گویند زنه دیگه . اصلا روز زن رو دوست ندارم . فقط اون 50 تومانی رو که به خاطرش می دهند رو دوست دارم همین .

تو محل کارم یه کمد دارم که در شیشه ای بزرگی داشت . امروز وقتی به صندلی ام تکیه دادم و اون رو تکیه دادم به عقب فقط یه لحظه یه صدای بلند شنیدم و ناخودآگاه دستم رو بردم رو سرم . شیشه ی در محکم خورد به کمد و افتاد رو سر من و شکست . صداش اون قدر زیاد بود که همه فکر کردند از طبقه ی اول داره می آد . تا همکارهام بفهمند صدا از کجا بود من مشغول جمع شدن شدم . یه پسر جوان و یکی از همکارهام دویدند طرف اتاق من گفتند چی شد ؟ گفتم هیچی این شیشه شکست . پسر جوون گفت دست بکشید برید زیر چشمتون داره خون می آد برگشتم دیدم دستم خونیه . از چند جا بریده بود و زیر چشمم هم داشت یه کم خون می اومد . دست زدم گفتم چه جالب اصلا درد نداره ! اما الان که تایپ می کنم می سوزه . انگشت هام از سه جا بریده .

پدر وقتی فرم سهمیه بیمه ی عمرم رو دیدم گفت چرا این جوری پرش کردی ؟چه بی رحمانه ! پس مادرت چی ؟ گفتم همش رو می دهم به این خواهرم . این بهتر می دونه چه طور خرجش کنه و مواظب مامانم هم باشه . اگر بدهم مامانم ، برادرم همش رو ازش می گیره و اون چون دلش می سوزه همش رو می ده به اون . من هم که دستم از این دنیا کوتاهه ، تو اون دنیا فقط باید تنم تو گور بلرزه !

لزوم نوشتن یه وصیت نامه رو به شدت احساس کردم .

دیروز داشتم از پدر خداحافظی می کردم گفت اون سرباز فلانیه اون بیرون ؟ از پنجره بیرون رو نگاه کردم گفتم نمی دونم معلوم نیست . یه پسر بود با یه دختر جوون زیر سایه ی یه درخت مشغول ناز و نیاز بودند ! پسره هر از گاهی دست دختره رو می گرفت و می کشید و دختره هم هی ناز می کرد . پدر گفت ای وای این ها الان گلاویز می شوند ! بریم نجاتشون بدیم ! گفتم پدر اگه الان از همین جا قلب اون پسره رو هدف بگیری و یه تیر خالی کنی توش طرف حالیش نمی شه مرده از بس که داغه ! جوانی دیگه . یکی از همکارهام که خیلی تعصب داره و من رو هم اتفاقا برای برادرش خواستگاری کرد بود چون فکر می کرد محجوب تر از من دیگه نیست ! غیرتش به جوش اومد و دوید تا دستگیرشون کنه ! داشتم می رفتم خونه که همکارم رو دیدم گفتم چی شد ؟ گفت فراریش دادند ! گفتم ولشون کنید این ها هم مجبورند !

وای خدای من !!!

alayyam — Mon, 23 Jun 2008 17:04:45 GMT

هفت تیر ۷tir.com : شانزده دانش آموز نوجوان مدرسه گلوچستر در ایالت ماساچوست تصمیم گرفتند در یک زمان واحد و از یک نفر حامله شوند تا بتوانند در یک روز بچه به دنیا بیاورند!

این دانش آموزان دختر برای عملی کردن نقشه خود یک جوان خیابان خواب را پیدا کردند تا او را بابا کنند!

مدیر مدرسه گفته است در شرایط معمولی نیز در این مدرسه هرساله چهار دختر نوجوان حامله می شوند و با این تصمیم عجیب دختران، کار مدرسه دشوارتر نیز شده است.

بزرگترین دختر حامله شده از این جوان خیابان خواب و بی سرپرست تنها ۱۶ سال دارد!

منبع :http://7tir.com/news/index.php/1061/

من که شاخ در آوردم ! واقعا حالم بد شد ! افتضاحه !

یاکریم

alayyam — Mon, 23 Jun 2008 02:26:26 GMT

تازگی ها صبح ها یه مشکلی تو رفتن به سر کار برام پیش اومده.

یه یاکریم !

هر روز صبح ساعت 0615 که از در می زنم بیرون این یاکریم خل وسط کوچه وایساده و نمی ذاره ماشین من رد بشه . اصلا انگار نه انگار که بال داره . مثل مرغ ها فقط راه می ره . هر چقدر ماشین رو کج می کنم می آد سمت چرخ هاش . یه بار که فکر کردم زیرش کردم آنچنان پریدم بیرون دیدم نخیر آقا واسه خودش داره صبحونه میل می کنه ! می دونم الان هم که برم بیرون وایساده اون جا و داره بر و بر من رو نگاه می کنه . چقدر خوشگله . اون چشم های سیاه ورقلمیدش . اون پرهای شیرکاکاویی رنگش . اون پاهای ظریف که نمی دونم چه جوری اون وزن رو تحمل میکنند . تا حالا کنار گوششون رو دیدید؟ پرشون یه جوریه انگار لپ دارند . خیلی وقت پیش من یه عالمه پرنده و گربه بزرگ کردم . حقیقتی بود که فقط از دست من غذا می خوردند نه هیچ کس دیگه . یادمه 3 سال پیش برادرم یه جوجه ترقه آورد . جمعش می کردی 10 گرم نمی شد . با این حال یه کاکل داشت . وقتی پنج شنبه اومدم خونه مامانی گفت سمیرا این غذا نمی خوره . گرفتمش تو دستم نگاهش کردم . بهش خندیدم و نازش کردم . کاکل کوچولوش رو می داد بالا مثلا آماده دفاع می شد . وقتی دونه برنج رو بدم سمت نوکش همون جوری نوکش رو باز کرد که برای مادرش باز می کرد . برنج رو گذاشتم ته حلقش و اسمش رو گذاشتم خر کوچولو . تو اون 4 هفته ای که پیشم بود تا پرواز یادش یادم و با مرغ عشق هام تو خونه شروع به پرواز کرد اون قدر ازش خاطره دارم که هنوز وقتی یادم می آد دلم براش یه ذره می شه . یه روز تابستون هم بدون خداحافظی گذاشت و رفت . می خواستم تو شمال شهر آزادش کنم اما خوب اون بچه خودش جوجه شرق تهران بود ! بچه افسریه !

امیدوارم شکار نشده باشه و یه عالمه جوجه خوشگل مثل خودش دور و برش رو گرفته باشند !

بررسی پرونده های قتل

alayyam — Sat, 21 Jun 2008 15:09:18 GMT

این جا براتون می خواهم داستان ۲ تا مرگ مشکوک رو بگم و روش کشف حقیقت رو !

ایران :

وقتی سر صحنه قتل حاضر شدم همه چیز به هم ریخته بود انگار نه انگار که تا چند لحظه پیش در این مکان عروسی بر پا بوده است . بی توجه به محیط به سمت مقتول حرکت کردم . قبل از حضور بر سر جنازه مقتول ٬ درگیری یا نزاع و اتفاقات غیر منتظره را از عوامل مهم قتل می دانستم اما با ورود به اتاق حادثه تمام احتمالات قبلی از ذهنم پرید . داماد به قتل رسیده بود .

به سمت جنازه حرکت کردم و بابررسی ابتدایی خفگی ناشی از مواد شیمیایی از جمله سیانور را محتمل ترین عامل مرگ عنوان کردم .

اداره تحقیقات با توجه به سوءظن خانواده عروس پسر خاله عروس را به عنوان مظنون عنوان کرد ! زیرا وی خاطرخواه قبلی عروس بود و به این ازدواج روی خوش نشان نداده بود ضمن این که چند دقیقه قبل از حادثه نیز دو لیوان شربت به صورت اختصاصی تعارف نموده بود . لذا به سرعت پسرخاله عروس دستگیر و مورد بازجویی فنی !!!! ( من می گم فنی تو برو تا فرحزاد ) قرار گرفت که البته در هیچ یک از بازجویی ها به قتل اعتراف نکرد .

پزشکی قانونی وجود مقداری سیانور را در خون مقتول تایید کرد و مجوز دفن را صادر نمود .

از سویی دیگر گروه تحقیق به دقت به تماشای فیلم عروسی پرداختند و پس از مدتی سرنخ جدیدی را مطرح نمودند . اما با توجه به دفن داماد تحقیق در مورد این نظریه امکان نداشت . با حکم نبش قبر کالبد شکافی دوباره انجام شد و با درایت پلیس ! علت قتل کشف شد .

رسمی در مراسم عقد وجود دارد که عروس و داماد انگشت در عسل کرده و در دهان هم می گذارند . در این مراسم نیز بعد از ورود انگشت آغشته به عسل عروس در دهان داماد ناخن مصنوعی وی به همراه عسل به دهان داماد وارد شده و او را خفه می نماید !

با توجه به یکی بودن علائم خفگی با علائم خفگی از طریق سیانور از یک طرف و دیگر این که شغل داماد عکاسی بود و به طور دائم با مواد شیمیایی که حاوی سیانور بودنددر تماس بود ، و همین عامل ذهن ما را منحرف کرده بود که با درایت کارآگاهان از مظنون اصلی رفع اتهام شد .

آمریکا :

در یکی از شب های گرم ماه می در شهر میامی انفجار مهیبی در خیابان 138 شنیده شد . از منزل ژان ژاکوب شعله های آتش زبانه می کشید ماموران آتش نشانی تمام خیابان را محاصره کردند در همین هنگام یکی از دوستان ژاکوب به اسم میشل مارتین نیز به جمع آنان پیوست . با باز شدن درب خانه شعله های آتش به آسمان زبانه می کشید و جسد یک انسان زیر یک تویوتا مدل سال 2000 در حال سوختن بود . ماموران برای خارج کردن جسد مجبور به بلند کردن اتومبیل بودند .

ماجرا چه بود؟

ماموران پس از تحقیق دریافتند در ساعت 1730 ژاکوب به منظور قرض گرفتن یک انبر دست بزرگ به منزل آقای رابرت کل می رود و علت نیاز به انبردست را تعمیر لوله اگزوز اتومبیل خود عنوان می کند . این مسئله هم برای پلیس و هم برای آقای کل مسئله ی عجیبی بود . زیرا برای ژاکوب که یکی از سرگرمی های او خرید و فروش اتومبیل های لوکس بود قرض گرفتن وسیله ابتدایی ای مثل انبر دست برای تعمیر کار عجیبی بود .

از طرفی میشل مارتین در روز حادثه در کنار ژاکوب بوده و وی را در حال تعمیر زیر ماشین دیده بوده .به نظر می رسیده هوای گاراژ بسیار گرم بوده اما ماموران تحقیق به این نتیجه رسیدند فرانسوی ها این گرما را برای از بین بردن حشرات مفید می دانند . حدود ساعت 2030 میشل برای خرید مواد غذایی از منزل خارج شده و این آخرین باری است که دوست خود را می بیند .

پلیس و ماموران کم کم به این نتیجه رسیدند که حریق غیر عمدی بوده و هیچ مدرکی دال بر جنایی بودن پرونده ندارد . قربانی جک را زیر اتومبیل قرار داده با یک چراغ بزرگ که از طریق سیم به برق شهر متصل است به زیر گلگیر عقب اتومبیل می رود . از قرائن موجود مخصوصا بازوی شکسته متوفی چنین برمی آید جک زیر اتومبیل از جای خود لغزیده و قربانی را زیر ماشین له کرده سپس میله جک باک را سوراخ کرده و باعث انفجار اتومبیل شده که این انفجار همراه با آتش سوزی بوده است . دلیل انفجار هوای داغ داخل گاراژ می باشد .

گزارش کالبد شکافی وضعیت دندان ها را سالم توصیف کرده و دندان هایی هم بودند که توسط دندانپزشک تعمیر شده بودند .

شناسایی رسمی جسد :

شناسایی جسد از روی مدارک ممکن نبود از طرفی همسر سابق وی هیچ اطلاعاتی نداشت که در شناسایی جسد کمک کند .او تنها عکسی از ژاکوب داشت که وی را در حال خندیدن نشان می داد . لذا پلیس بر اساس گفته شواهد تعلق جسد را به ژاکوب اعلام کرد . گزارش پلیس به اداره مهاجرت ارسال شد تا ترتیب حمل جسد به فرانسه داده شود . اما در این میان پزشکی قانونی که که از این نوع شناسائی ناخوشنود بود آرواره های بالا و پایین جسد را که سیاه شده بودند به امید این که روزی موضوع پرونده آشکار گردد نگه داشت .

تحقیقات پنهانی :

شش ماه پس از وقوع حادثه ، جان هالی کار آگاه خصوصی به میامی آمد . وی اطلاعاتی داشت که نشان می داد ژاکوب دو سال قبل در شش کمپانی مختلف بیمه عمر و بیمه مرگ های تصادفی شده بود و در حال حاضر بالغ بر یک میلیون و دویست و هفتاد هزار دلار می گیرد . دوست ژاکوب میشل وارث او در بیمه بود . مرگ مشکوک و عدم شناسائی کامل همچنین مبلغ هنگفت بیمه هالی را بر آن داشت تا با مدیران بیمه ها جلسه ای داشته باشد .

وی کشف کرد ژاکوب تنها پنج روز بوده که ماشین خود را خریده و به دوستان خود گفته بود می خواهد آن را تعمیر کند .

بررسی دندان ها .

تنها نمونه باقی مانده از ژاکوب تنها آرواره های بالا و پایین او بود . هالی به دنبال تصویر دندان های ژاکوب به یک عکس رادیولوژی برخورد که زیر آن نام ژان ژاکوب نوشته شده بود اما آن دندان ها به یک دانشجو در میامی به نام جان زاکوب تعلق داشت . کسی از دوستان وی از دندانپزشک ژان ژاکوب خبری نداشت . سرانجام هالی به لاوسیویل رفت و در کالجی که ژاکوب تحصیل می کرد پرونده دندان پزشکی او را به دست آورد .

پرونده نشان می داد که فرد متوفی ژان ژاکوب نبوده است . آن ها برای پیدا کردن جواب بقیه سوال ها بالاخره ژان ژاکوب را در آمریکا پیدا کرده و دستگیر نمودند . نمونه جسد نشان می داد که جسد مونوکسید استنشاق کرده است و این نشانه زنده بودن وی در لحظه آتش سوزی بوده . پس از دستگیری وی او اعتراف کرد که به دنبال فردی با مشخصات ظاهری شبیه خود بوده پس از مدت ها ولگردی را پیدا کرده او را به بهانه ای به داخل منزل کشانده پس از تزریق آمپول هوا وی را به زیر ماشین هل داده و جک را هل داده و حریق عمدی را باعث شده است .

در ضمن میشل از تمام مراحل اطلاع داشته است . بدین صورت ژاکوب به سی سال حبس و میشل هم به بیست سال حبس محکوم شدند .

خوب نتایج اخلاقی از بررسی این پرونده ها . چون تو ایران زندگی می کنیم .اگر خاطرخواه کسی بودید و او با فرد دیگری ازدواج کرد :

1) اصلا تو مجلس عروسی پا نذارید .

2) در تمام مراحل عروسی حتما چندین شاهد عاقل و بالغ رو در اطراف خودتون داشته باشید تا شهادت بدهند که شما اصلا کاری به عروس یا داماد نداشتید .

3) اگر خدای ناکرده پاتون به آگاهی باز شد و تحت بازجویی فنی ! قرار گرفتید اصلا اقرار نکنید تا شاید یکی بالاخره تو فیلم ببینه عروس یه ناخن نداره !

4) سیانور توی خون یه حد کشنده ای داره نه !

5) اگر تو عروسی به هر چیزی دست زدید و یا به عروس و داماد شربت اختصاصی تعارف کردید حتما بلافاصله لیوان یا هر شی دیگه مورد تماس رو تو یه مشمع مخصوص بندازید و بفرستید آزمایشگاه چون به مغز کارآگاه های ایرانی خطور نمی کنه که بروند و اون لیوان یا شی دیگه رو آزمایش کنند .

6) خداییش خدا بیامرزه پدر کسی که فیلم برداری رو باب کرد ! حتما از اول تا آخر فیلم تو فیلم باشید ! برای خودتون بهتره !

7) به کارآگاه ها هم توصیه می کنم به پرونده های پزشکی تو ایران اعتماد نکنند چون من بالشخصه تو پرونده پزشکیم حداقل 4 تا دندون پر کرده دارم ! در حالی که تمام دندون هام سالمند ! آخه خواهرم از امکانات بیمارستان تخصصی ما خوشش می یاد !

آتش نشانی

alayyam — Fri, 20 Jun 2008 12:38:18 GMT

پسر همسایه ی ما یه آتش نشانه . در ضمن خیلی لاغر و ضعیف هم هست ! برای برادرم تعریف می کنه که همکاری داری که اون در برابرش پهلوانیه . روزی تو یه ماموریت ، خونه ای آتش می گیره و همکاره برای نجات جان ساکن اون خونه وارد عمل می شه . از قضا صاحب اون خونه از کمر فلج و خیلی هم هیکلی بوده و بیهوش نقش زمین شده بوده . وقتی آتش نشانه به طبقه دوم می ره و با این مرد برخورد می کنه که رو زمین افتاده بوده سعی می کنه تا نجاتش بده . اما هر کاری می کنه نمی تونه طرف رو بلند بکنه بنابراین از پاهای طرف می گیره و شروع می کنه به کشیدنش به سمت پله ها . وقتی به پله ها می رسند اون این حرکت رو ادامه می ده و سر طرف هر بار که از پله ای به پایین می رفته می خورده به پله .

فردای اون روز وقتی همکاره همسایه امون می ره ملاقات اون فرد معلول می بینه که سر طرف رو باند پیچی کردند و وقتی حالش رو می پرسه می گه حالم خوبه اما سرم نمی دونم چرا این قدر درد می کنه !

اینه حکایت مبنای انتصابات شغلی در ایران !

صبح جمعه

alayyam — Fri, 20 Jun 2008 04:51:03 GMT

دیروز این خانم همکارم بچه اش رو آورده بود اداره . من تو سالن اداری داشتم به پدر کمک می کردم دیدم بچه ی این خانم رو دست این مردهای اداره داره می چرخه .بدبخت بچه مثل توپ فوتبال شده بود . من داشتم کار می کردم . یکی از همکارهام بچه رو آورد سمت من گفت برو بغل خاله . یه نگاهی کردم گفتم نه ممنون .من از بچه ها خوشم نمی آد . بچه رو برد سمت پنجره و اون رو از پنجره برد بیرون شوخی شوخی به بچه می گفت بندازمت پارسا . اتاق ما طبقه دومه یه نگاهی کردم گفتم آقای ظریفی اون بچه می ترسه . اون جا بلنده . بچه بدبخت از ترس می خندید . آوردش این طرف . مامانش که اومد بین اون ها وایساد و هر کس یه نظری می داد . رفتم پیش پدر وایسادم به مامانه گفتم جای شما بودم بچه رو نمی دادم به این ها . گفت برای چی ؟ گفتم این جوری بهتره . یه دفعه یکی از همکارهام که از من متنفره برگشت گفت نباید به شما بده چون هم بداخلاقید هم زشت ! یه نگاهی کردم بهش و بعد به پدر یه نگاهی کردم . پدر لبش رو گاز گرفت گفت شوخی کرد . گفتم مهم نیست و رفتم پشت میز . داشتم کارم رو می کردم یکی دراومد که تو بی کاری داری کمک پدر می کنی؟ نگاهی به همشون کردم با دستم یه اشاره ای به جماعتشون کردم که بچه رو دوره کرده بودند وگفتم نه بی کارتر از شما ها ! خجالت کشیدند .

خیلی بی ادبند این جماعت همکار من . نمی دونم از کدوم فرهنگ بلند شده اند که این قدر دیدن یه خانم که ازشون رتبه اش بالاتر باشه براشون سخته . اصلا زن رو قابل نمی دونند . وقتی از خانم هاشون می گویند آدم شرمش می شه . حرف های بسیار خصوصی اشون رو بلند و با افتخار به هم می گویند و اصلا نمی فهمند که من هم اون جا هستم . حالا فهمیدم که فقط زن ها نیستند که هر حرفی رو به هم می زنند . مردها هم این طورند . با یه تفاوت . مردها بسیار بی ادبانه اظهار نظر می کنند و برای بالا بردن خودشون از این که از زنشون هم مایه بذارند اصلا ابائی ندارند .

محل کار آدم مثل بقیه محیط هایی که رو انسان تاثیر می ذاره می تونه باعث تعالی و یا بالعکس باعث سقوط ارزش ها بشه . خیلی باید مواظب باشم .

دیشب یه خواب خیلی خوب دیدم . برای هیچ کس تعریفش نمی کنم تا خدا خودش برآورده اش کنه . آمین .

صبح جمعه علی الطلوع با مامانی و دو تا از خواهرهام رفتیم بهشت زهرا . عجب صفایی داشت . یه جورایی جای همتون خالی !

ساعت

alayyam — Wed, 18 Jun 2008 15:04:41 GMT

از ساعت متنفرم . از این که بهش نگاه کنم و ببینم چه طور بیخیال داره واسه خودش کار میکنه . احمق فکر می کنه که سرد و ساکت مثل یه شتر داره من رو نگاه می کنه واسه خودش زمان نمی گذره . مثل رییس روسا می مونه . فکر می کنه زمان به اون وابسته است اما یه روزی می رسه که دیگه جون نداره تکون بخوره ولی باز زمان به حرکتش ادامه می ده .

دوست ندارم گذشت زمان رو متوجه بشوم . وقتی سرم گرمه اصلا متوجه نمی شم ساعت چنده . مثلا وقتی با دوستان هستم . یا وقتی فیلمی رو می بینم یا گاهی وقتی کتابی می خونم و یا حتی وقتی می خوابم !

از این که سر کارم به ساعت نگاه کنم و ببینم که زمان چقدر کند می گذره تا ساعت 1400 بشه خسته شدم . من آدم این بی کاری ها نیستم . به 209 گفتم با رییسش صحبت کنه تا اگر جور شد من هم برم پیش اون . امیدوارم جور بشه . اگر بشه این می شه چهارمین جا تو یک سال و نه ماه مدت خدمتم . نمی دونم چندمین شغله .

هر جا که تنها هستم همین جوری می شم . وقتی با 209 بودم این جوری نبود . از زمانی که یادم می آد همیشه با یه دوست خیلی صمیمی بودم . اما این جا سر کارم همه به من متلک می پرونند . هیچ کس با من همکاری نمی کنه برای همین کارهام رو زمین می مونه . هیچ کدوم نتیجه ای که می خواهم رو در بر ندارند . 90 درصد همکارهای من آدم های مفت خور و البته حرام خوری هستند و چون مثل اون ها نیستم از من بدشون می آیند . به همشون بر می خوره رفتارهای من . به من می گویند یکی از سربازهای احمدی نژاده !

چند روزپیش پدر به بربری تعارف کرد و من چون خیلی خسته بودم و گشنه با اشتهای تمام مشغول خوردن بربری بودم . یکی از اون آقایان همکارم گفت وا نبینم داری نون خالی می خوری ! الان باید کباب بخوری . من به زور اون تیکه بربری سفت رو قورت دادم و گفتم :

ای شکم خیره به نانی بساز تا نکنی پشت به خدمت دوتا