امروز بعد از ظهر به قصد خرید یه سیم کارت پیام رسان و یه گوشی نوکیا  1200 به سمت خزانه حرکت کردم . وقتی رسیدم به نمایندگی ایرانسل گفت که پیام رسان ندارند من هم یه در شک و دودلی برای خرید یه سیم کارت اعتباری توجه ام به آقایی جلب شد که بغل دستم بود . داشت یه گوشی می خرید . یه سامسونگ . یاد گوشی خودم افتادم . نگاه کردم بهش . شبیه مال من بود . هر چند یه کم ساده تر . گوشی قبلی من خیلی ابتدایی بود اما حسابی بهش دلبسته شده بودم . با دیدن این گوشی گفتم یکی از این برای خودم بخرم . اما گفتم نه سمیرا بیشتر از 38 بالای گوشی نمی دی تازه آنتن دهی نوکیا بهتره . سیم کارت رو که گرفتم از مغازه به سمت ماشینم حرکت کردم . سر راه به یه موبایل فروشی رسیدم . به نوکیا 1200 نگاه کردم . نمی تونستم . تو فکر بودم یه آقا گفت ببخشید . گفتم بله . به یه گوشی اشاره کرد گفت این گوشی که پشت این ویترینه با رنگ آبی بیشتر دخترونه است یا این یکی و به یه گوشی تو دستش اشاره کرد که عین اون بود و قرمز بود . گفتم جفتش دخترونه است . اما من آبیش رو ترجیح می دهم . حلقه نداشت تو دستش فهمیدم که می خواهد برای دختری که دوست داره بخره . به دختره یه کم حسودیم شد . به من گفت این دخترونه است ؟ و به گوشی خودش اشاره کرد با خونسردی گفتم بله دخترونه است . تشکر کرد و برگشت . اون که رفت من هم برگشتم و اون سامسونگ رو خریدم . هر چند به این هم عادت ندارم اما باز هم !!!